德经·第二十一章
《道德经帛书版》·老子·〔先秦〕
其政闷闷,其民惇惇。其政察察,其民缺缺。祸,福之所倚。福,祸之所伏。孰知其极?其无正也。正复为奇,善复为妖。人之迷也,其日固久矣。是以方而不割,廉而不刺,直而不肆,光而不耀。
本章导航
上一章:德经·第二十章
下一章:德经·第二十二章
《道德经帛书版》目录
德经·第十一章
德经·第十二章
德经·第十三章
德经·第十四章
德经·第十五章
德经·第十六章
德经·第十七章
德经·第十八章
德经·第十九章
德经·第二十章
德经·第二十二章
德经·第二十三章
德经·第二十四章
德经·第二十五章
德经·第二十六章
德经·第二十七章
德经·第二十八章
德经·第二十九章
德经·第三十章
德经·第三十一章